จากเรื่องเล่าวงดนตรีสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ซีอุย ที่ไอ้นาค (นักร้อง) ได้แต่งงานแต่งการกันไปเป็นเรื่องเป็นราว (อ่านเรื่องเก่าได้ที่นี่)
วันนี้ขออ้างถึงมือกีตาร์และเบส ในฐานะวันงดสูบบุหรี่โลก
มือเบส มีชื่อว่า ไอ้ฐิ
ส่วนมือกีตาร์ มีชื่อว่า ไอ้ตูน (เห็นหน้าโหด ๆ อย่างนั้นจริง ๆ ชื่อเต็ม ๆ คือ การ์ตูน)
ทั้งสองคนนี้เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม นอกจากจะบ้าดนตรีสุดจิตสุดใจ (ตอนนี้ตูนไปทำงาน และเรียนต่อด้านดนตรีที่อังกฤษ) ทั้งคู่ยังติดบุหรี่อย่างหนัก
วันที่ 31 พฤษภาคม เมื่อ 6 ปีก่อน
eYacht : เฮ้ย พวกมึงวันนี้วันงดสูบบุหรี่โลกนะ ไม่งดกับเค้าเหรอ
ฐิ : ไม่ว่ะ (ว่าพลางหยิบมาสูบ 1 มวน)
ตูน : กูกับไอ้ฐินี่ปรึกษากันเป็นอย่างดีแล้วเว้ย วันนี้ไม่หยุดชัวร์
eYacht : ทำไมวะ
ฐิ + ตูน : มึงคิดดู ทีวันวาเลนไทน์พวกกูยังไม่ได้ดอกไม้ซักดอก เรื่องอะไรวันงดดูดบุหรี่โลกกูต้องหยุดดูดด้วยวะ
eYacht : ……… (-”-)
ผมประสบความล้มเหลวทุกครั้งในการพยายามฟังเพลงไปพร้อมกับทำงาน
งานหลักของผมคือตัดสินใจและประสานงาน ดังนั้นวันหนึ่ง ๆ รับโทรศัพท์ไม่ต่ำกว่า 40 สาย ทั้งฝ่ายขาย ทั้งลูกค้า ทั้งเซลล์ หรือกระทั่งทีมงานด้วยกัน
ดังนั้นพอรับโทรศัพท์ ก็ต้องลดเสียงเพลง เพราะเป็นคนขี้รำคาญชอบคุยโทรศัพท์แบบเงียบ ๆ พอคุยจบก็เร่งเสียงขึ้นเหมือนเดิม พอต้องทำหลาย ๆ ครั้งเข้าสุดท้ายก็ลืมเร่งเสียงขึ้น เพลงเล่นไป แต่ไม่มีเสียง รู้สึกตัวอีกทีก็เลิกงานเสียแล้ว
กำลังคิดถึงโปรแกรมที่สามารถเพิ่มลดเสียงให้เราได้โดยดักจากการยกหูโทรศัพท์
โดยเราต่อสายโทรศัพท์เข้าไปที่โมเด็มในเครื่อง แล้วดักสัญญาณ AT (ยกหู) เพื่อทำการลดเสียงลง และเร่งเสียงคืนเมื่อวางหูแล้ว
ใครเอาไปทำต่อก็ได้นะครับ ไม่คิดค่าลิขสิทธิ์
สัปดาห์ก่อนมีประเด็นข้อขัดแย้งกันของเหล่าคริสศาสนิกชน ที่ต้องการตัดเนื้อหาในหนัง The Davinci Code ออก 10 นาที และสุดท้ายเรื่องนี้จบลงด้วยมติไม่ตัดออก พร้อมกับขึ้นคำอธิบายทั้งก่อนและหลังภาพยนตร์ ว่านี่เป็นนวนิยายนะ ไม่ใช่เพื่ออ้างอิง! (ทำไมต้องมีอัศเจรีย์ด้วยเนี่ย) หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยบอร์ดเลือดสาด มีคนแสดงความคิดเห็นเรื่องนี้กันอย่างกว้างขวาง ทั้งฝ่ายที่อยากให้ตัด ฝ่ายที่ไม่อยากให้ตัด ฝ่ายที่เห็นใจ ฝ่ายที่ก่นด่าว่าเรื่องนั้นเรื่องนี้
วันก่อนในห้องประชุมที่ร้าน ผมเสนอให้เราจะทำอะไรซักอย่างกับหน้าร้านเรา เพื่อเฉลิมฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีของในหลวง
eYacht : เราน่าจะทำอะไรซักอย่างนะครับ จะได้อินเทรนด์กับเขาหน่อย
นางสาว M : ใช่ ๆ เราน่าจะทำตั้งนานแล้ว ไม่รู้รออะไรอยู่
นาง D : พี่ก็บอกแล้ว เราน่ะไม่เคยทำซักปีเลย แย่มาก
นางสาว N : นั่นสิไม่รู้รออะไรอยู่นะ
eYacht : คงรอผมบอกนี่แหละครับ ไม่งั้นคงไม่ได้ทำหรอก
ทั้งห้อง : …………….. Continue reading ‘What really matters is what you believe’
จริง ๆ ตอนแรกว่าจะไม่เขียนถึง The Davinci Code แล้วล่ะครับ เพราะเห็นคนเขียนถึงกันเยอะแยะหลากหลาย แต่พอดูจบก็รู้สึกขัดอกขัดใจเล็กน้อย ตามประสาคนไม่ได้อ่านหนังสือมาก่อนดูหนัง อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะครับ โดยต้องถือว่าผมรับสาส์นเพียงแค่ตัวหนังเท่านั้น
ข้อเขียนนี้เปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์
คุณไม่ควรอ่านแม้ว่าจะเคยอ่านหนังสือมาแล้ว
อย่างแรกคือผมไม่ค่อยชอบที่สุดท้าย จอกอยู่ที่ใต้ลูฟ ไ่ม่แน่ใจว่าหนังสือจบแบบนี้ไหม แต่ดูมันจงใจแบบฮอลลีวูดไปหน่อย คือน่าจะเฉลยว่ามี อยู่ที่ไหน แต่ไม่น่าอยู่ใต้ลูฟเลย (แต่เห็นด้วยที่จะเฉลยให้รู้ว่าอยู่ที่ไหน เพราะมันได้อารมณ์แบบว่าพระเอกรู้หนทางที่จะพิสูจน์ศักดิ์ของนางเอกแต่ไม่ทำเพราะฉากก่อนหน้านั้นแสดงให้เห็นแล้วว่านางเอกไม่ต้องการจะเปิดเผยเรื่องทั้งหมดแก่ชาวโลก ทำให้โรเบิร์ต แลงดอน ของเราเท่ขึ้นอีก 10% )
อย่างที่สองคือ ผมรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับเดอะแก๊งค์ในตอนท้าย เดอะบอสที่เป็นยายของนางเอกปรากฎตัว พร้อมบอกว่าเราจะดูแลเธอเอง ถ้าหัวหน้าของเดอะแก๊งค์คือคุณโซนีเย หากหัวหน้าตายพวกเดอะแก๊งค์ก็น่าจะรู้ ตามด้วยการส่งคนไปตามรับคุณนางเอกมาที่ห้องใต้ดินนี้ และเปิดเผยว่าคุณคือทายาท จบ ซึ่งผมจะเคืองมากที่พบว่า ผมต้องวิ่งหนีตาย ทายอักษรลับ ฯลฯ จนมารู้ว่า สิ่งที่ค้นแทบตายนั้นมีคนอีกเป็นฝูงที่รู้คำตอบอยู่แล้ว
ผมยังไม่ได้อ่านหนังสือ จึงไม่รู้ว่าประเด็นเหล่านี้มีคำตอบว่าอย่างไรในหนังสือ แต่เป็นจุดที่ดูแล้วขัดใจเท่านั้นเอง
ผมเคยไปที่ลูฟมาแล้วหนึ่งครั้ง แต่ไม่ได้ลงไป แค่ไปที่ลานด้านหน้า ตอนนั้นค่อนข้างเด็กมาก รู้สึกเสียดายที่ไม่รู้จักความเจ๋งของที่นี่ (อย่างเรื่องของRose Line) ถ้ามีโอกาสคราวหน้าต้องลงไปให้ได้ และดูว่าห้องน้ำที่นี่ใช้สบู่เหลวหรือสบู่ก้อน
ว่าด้วยเรื่องเล่าของเจ้าไอซ์ หลานจอมซ่า
(อ่านเรื่องเก่าได้ที่นี่ และ ที่นี่)
Ice : อะไรเอ่ย น่ากลัว เย็น หวาน แล้วก็เหม็นด้วย
eYacht : ถุงเท้า
Ice : ไอซ์เคยชิมแล้วไม่หวาน
eYacht : งั้น….. หวานเย็น
Ice : หวานเย็นบ้านเฮียสิเหม็น
eYacht : งั้นยอมแพ้
Ice : ผีกินไอติมในห้องส้วม (กด Ctrl+a เพื่อดูคำเฉลย)
eYacht : …
ผู้ปกครองควรให้คำแนะนำ
ปล.ภาพจากวัดป่าแห่งหนึ่งในอุบลฯ
เจอ Junk Mail แบบนี้เข้าทุกวัน วันละ 20 กว่าฉบับ
รู้สึกว่าตัวเองเสื่อมสมรรถนะทางเพศลงทุกวัน ๆ
ปล.พูดอย่างเป็นกลาง ระบบ Junk Mail Filter ของ Outlook 2003 ห่วยสุด ๆ
ไม่แน่ใจว่าอะไรดลใจ ผมวางเครื่อง iBook ไว้ในห้องน้ำเมื่อคืนนี้ กลางดึกเจ้าหมาน้อยขึ้นมานอนเล่นบนเตียง ผมไล่ไปว่าอย่ามากวนใจ คนกำลังนอน เจ้าหมาน้อยหายไปซักพัก ผมได้ยินเสียงน้ำไหลนองในห้องน้ำ ปรากฎว่าหมาน้อยเจ้ากรรมเล่นเปิดน้ำจนท่วมห้องน้ำ ทำเจ้า iBook เปียกไปทั้งตัว
ผมตกใจรีบคว้า iBook ออกมาวางไว้รีบเช็ดให้แห้งในใจก็คิดว่าเดี๋ยวรอให้แห้งค่อยเสียบสายไฟเพื่อเปิด หวังใจว่าคงคล้าย ๆ กับมือถือที่เคยได้ยินมาว่าหากตกน้ำให้อย่าเพิ่งเปิดเครื่อง รอจนแน่ใจว่าแห้ง เปิดขึ้นมา ส่วนใหญ่จะใช้ได้
จากนั้นเดินไปไล่น้องหมาออกไปให้ไกล ก่อนจะก่อเรื่องอีก แต่ด้วยความปรารถนาดีของคุณแม่บ้าน เดินมาเสียบปลั๊กไฟให้
เครื่อง iBook ดังปุ้ง!! พร้อมกับควันโขมงออกมาหลังเครื่อง
แทนที่ผมจะหมดสติ ผมกลับตื่นขึ้น มองไปที่ iBook พร้อมถอนหายใจว่าทั้งหมดเป็นเพียงฝันและคิดสงสัยตัวเองว่าท่าจะอยากได้ MacBook จริง ๆ ซะแล้วสิ
ปล.MacBook รุ่นใหม่ เป็นจอ Grossy (จอกระจก) ผมไม่ชอบจอ Grossy น่ะ ทำไงดี
ระหว่างเดินทางไปดู Always หนังญี่ปุ่นสุดฮิตที่ House Rama ก็มีคุยกันเรื่องหนังตัวอย่างที่เป็นเสียงในฟิล์มว่า เวลาที่ออกเสียงคนญี่ปุ่น เค้าจะออกกันว่า ออล-เว-สึ ส่วนตัวคิดว่าเออ สำเนียงมันน่ารักดี พอไปถึงโรง eYacht ซึ่งมีเครื่องแต่งกายเป็นเสื้อยืด กางเกง 3 ส่วน กับกระเป๋าเป้ใบเขื่อง ก็เดินไปซื้อตั๋ว
เหตุเกิดที่หน้าเคาท์เตอร์ขายตั๋ว House Rama
พี่แว่นผมยุ่ง : เรื่องอะไรครับพี่
eYacht : ออล-เว-สึ
พี่แว่นผมยุ่ง : (นิ่งไป 1 วินาที) This is Screen which seat?
eYacht : (เอานิ้วชี้ไปที่นั่งบนจอ)
พี่แว่นผมยุ่ง : *&T%@ (พูดกลับมาเป็นภาษาญี่ปุ่น เดาว่าคงบอกราคาตั๋ว)
eYacht : (หยิบเงินจ่ายไป)
พี่แว่นผมยุ่ง : (หยิบตั๋วให้) +&$##%@ (ภาษาญี่ป่น ผายมือไปทางขวา เดาว่าคงจะบอกว่าโรงอยู่ทางนั้น)
eYacht : (ยืนนิ่งคิดว่าทำยังไงดี ถูกคิดว่าเป็นคนญี่ปุ่นไปแล้ว เลยโค้งให้งาม ๆ หนึ่งที พร้อมบอกว่า) อาริกาโตะ!
พี่แว่นผมยุ่ง : (คงยิ้มในใจ เฮ้ย กูนี่สำเนียงใช้ได้เลยฟ่ะ) – เอานี้เดาเอาเอง
ปล. หากพี่แว่นผมยุ่งมาอ่านก็ขอบอกว่าผมไม่ได้ตั้งใจหลอกพี่นะครับ สถานการณ์มันพาไปจริง ๆ
ปฬ. Always เป็นหนังที่สนุกมาก หากเป็นไปได้อยากให้ไปดูกัน
